Hai persoas de idade que tratan aos novos como se a xuventude fose un defecto ou unha condea. Coma se a menor experiencia fose un lastro e até os hai que se amosan despectivos ante unha trintena vivida por outros. Como se os novos fosen culpables da súa cronoloxía. Resulta absurdo pero pódolles asegurar que existen homes e mulleres de máis de sesenta anos que amosan este rango.
Será polo terrible cíclope da envexa? Será por deformación educativa cara os fillos propios? Será por pedestre e simple repugnancia? Será porque a vellez aborrece? Será porque os medios de comunicación enaltecen á xuventude como o valor seguro e case único na sociedade? Será por resentimento vital? Será porque a panacea da eterna xuventude é só iso, unha panacea? Será porque o tempo asoballa? Será porque os reloxos nos engulen? Sexa polo que sexa estes sexaxenarios e estas sexaxenarias non perciben que a condea da xuventude se cumple dun día para o outro. Ai!
Un que día a día é menos novo
